In formatie over de das die ik met jullie wil delen.
Het zal niet vaak voor komen in de winter dat je een das te zien zal krijgen,maar met mijn scherpe ogen heb ik er toch een gezien.
Wat een prachtige dieren en monogame.
De das kiest een partner voor het leven. Op de hoofdburcht die tevens dienst doet als kraamkamer worden de jongen geboren.In juli en augustus vindt de paring plaats. De dieren kennen net als andere marterachtigen en soorten als de ree een zogenaamde verlengde draagtijd of uitgestelde ei-innesteling.De bevruchte eicel komt kort na de paring tot stilstand en eerst in december begint de feitelijke embryonale ontwikkeling van de jongen,in Nederland gemiddeld 2 of 3 per worp geboren.
Bij de geboorte zijn de jongen zo'n 12,5 cm lang,waarvan 4 cm staart,wit van kleur en doof en blind.
Pas na 30 dagen kunnen ze hun ogen opendoen.De eerste 6 tot 8 weken blijven de koters ondergronds en eind april komen ze maar kort buiten en schieten bij het kleinste onraad onmiddelijk terug de veilige burcht in.
Na ongeveer een week worden ze wat moediger en beginnen hun omgeving te verkennen en spelletjes met elkaar te spelen.Later leren ze van hun moeder hoe zelf hun voedsel te zoeken.De jongen verlaten de burcht,meestal in het najaar,als deze of het territorium te klein is. In een ideale situatie komen op een burcht dassen van verschillende leeftijden voor.
Dassen kunnen een tamelijk hoge leeftijd bereiken en onder normale omstandigheden sterven ze van ouderdom op 15 tot 20 jarige leeftijd.Een das is zeer sterk en sleept zich na een aanrijding of schot hagel naar de burcht om daar te sterven.De kamer waar deze dode das ligt verspreidt geen prettige geur voor de propere dieren en wordt dus afgedicht.Latere, nietsvermoedende generaties graven zo'n grafkelder dan weer open en storten de skeletten met puin en al buiten het hol.
De das is een omnivoor (alleseter) en zijn dagelijkse menu bestaat voornamelijk uit regenwormen, maar ook muizen,mollen,kikkers,slakken,kevers en zelfs egels worden gegeten.Het menu wordt afgewisseld met appels,mais,eikels,bessen en paddestoelen.
Later meer over de das.
groetjes Klapekster.
Het waar of niet waar over de das.
De das,een dier dat zelden groter dan een vos wordt aangetroffen,met korte poten die niet alle vier even lang zijn want het kortst zijn de poten aan de linkerkant en daarom zoekt hij altijd een vluchtweg in een wagenspoor, als hij merkt dat er jacht op hem wordt gemaakt.
Hij heeft een dichtbehaarde,grijze vacht.Iedere maand wordt zijn vetlaag dikker en dunner;gelijktijdig met de standen van de maan:als je hem doodt bij nieuwe maan, vind je geen vet op zijn lijf.
Van dassenvet maakt men uistekende zalf voor verwondingen.Het lijkt verwonderlijk dat zijn beet gifig is en dat zijn vet juist genezend werkt bij allerei kwalen.Maar de oorzaak die men hiervoor geeft, is dat hij wormen en slangen eet die giftig zijn: daardoor komt er gif aan zijn tanden. De wijze Escullapius schrijft over de das: bestrijk de ledematen van iemand die koorts heeft met dassenvet en hij zal beter worden. Zijn hersenen gekookt in olie genezen alle kwalen aan de schaamdelen van de mens. Zijn bloed,vermengd met zout en gesmeerd op de ledematen van een mens, beschermt die mens drie dagen lang tegen dodelijke ziekten.Zijn teelballen goed gekookt in honing,en gegeten op de nuchtere maag,geven impotente mannen drie dagen lang het vermogen de liefde te bedrijven.(weg met de viagra pil)
Groeten Klapekster
___________________________________________________________________________
Gisteren vroeg in de morgen werd ik gewekt door de krantenboy die over de gladde weg de kranten moest bezorgen en hoeps,onderuit ging met zijn fiets, kranten op de grond, grabbelde snel onder het uitstoten van krachttermen in het donker wat kranten bij elkaar en ging zijn gang naar de huizen weer.
Toen het een beetje licht werd, zag ik nog een vergeten krant liggen,ik heb mijn prismaglazen op gezet omdat ik van de top in mijn boom de tekst niet kon lezen, wat een sneeuw! Geen eten,veel te weinig veren op mijn lijf en geen goed onderkomen, maar toch! een bericht trok mijn aandacht.
Wat deed mijn vogelhart van opwinding toch sneller kloppen? Er worden voor de gierzwaluw neststenen in gevels en gebouwen gemetseld.Al 22 nestkastjes (stenen) zijn al op geleverd en klaar voor de zomerse luchtacrobaten. Die informatie wil ik met iedereen delen en verdient op grote schaal navolging.
Een dikke pluim voor Nijmegen en omgeving voor dit project.
Nu genieten de vogels nog van de warmte in de zuidelijke landen, maar in mei,juni en juli, zoeken de paartjes weer een nestgelegenheid hier in het nu nog koude winterland.
Ik heb heel veel bewondering voor de gierzwaluw,als ik een paar uur heb gevlogen ben ik doodmoe.
Maar de jonge van de gierzwaluw, vliegen na het nest verlaten te hebben zeker een jaar rond zonder ook maar een keer te landen, niet te geloven.
Een gierzwaluw gezinnetje verorberd in een zomer honderdduizenden insecten.
De gierzwaluw is heel netjes, poepen de gevels van de huizen niet vol,veroorzaken geen overlast en zorgen dat wij minder last hebben van muggen en ander stekenden lastpakken.
Als ik als Klapekster jullie mensen een goede raad mag geven voor de komende lente! Zorg goed voor de gierzwaluw, ze zijn jullie aandacht zeker waard.
Groeten van de Klapekster.
________________________________________________________________________
De gierzwaluw